مسجد و مجموعه سلیمانیه

مسجد سلیمانیه یک مسجد امپراتوری عثمانی است که بر روی تپه سوم استانبول واقع شده و مشرف به شاخ طلایی و شهر اطراف است. این بنا به دستور سلطان سلیمان قانونی و با طراحی معمار سنان، معمار ارشد دربار ساخته شد. سنگ بنای آن در سال 1550 گذاشته شد و در سال 1557 گشایش یافت، هرچند کارهای ساختمانی مجموعه وسیع آن چند سال دیگر نیز ادامه داشت. این اثر به عنوان شاهکار معماری عثمانی شناخته می‌شود و بزرگ‌ترین مسجد دوره عثمانی در شهر است.

مانند دیگر نهادهای امپراتوری، این مسجد بخشی از یک مجتمع مذهبی و خیریه وسیع به نام کلیه است که شامل مدرسه‌ها، آشپزخانه عمومی، بیمارستان و مکتب‌خانه می‌شود. در پشت دیوار قبله، آرامگاه‌های هشت‌ضلعی مجزای سلطان سلیمان قانونی و همسرش خرم سلطان قرار دارد. علاوه بر این، مسجد و محوطه حفاظتی آن یکی از چهار مؤلفه ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو با عنوان «مناطق تاریخی استانبول» است.

معماری این مسجد نمونه‌ای برجسته از سبک کلاسیک عثمانی است. گنبد مرکزی آن بر روی چهار پایه عظیم قرار دارد و به ارتفاع 53 متر با قطر 27,5 متر می‌رسد که توسط دو نیم‌گنبد پشتیبانی می‌شود. در گوشه‌های حیاط، چهار مناره قرار دارد: دو مناره متصل به مسجد دارای سه بالکن و ارتفاع 76 متر هستند و مناره‌های شمالی دارای دو بالکن و ارتفاع 56 متر هستند. این چهار مناره و مجموعاً ده بالکن نشان‌دهنده جایگاه سلیمان به عنوان دهمین سلطان عثمانی است.

این بنا که در طول قرن‌ها زمین‌لرزه‌ها و آتش‌سوزی‌های متعددی را پشت سر گذاشته، پس از آتش‌سوزی بزرگ سال 1660 مرمت شد و در جریان زلزله سال 1766 بخشی از آن فروریخت. پس از مرمت‌های تاریخی مختلف و دخالت‌ها در قرن نوزدهم و قرن بیستم، این سازه جامع‌ترین مرمت مدرن خود را بین سال‌های 2007 تا 2010 تجربه کرد. این پروژه گسترده ضمن حفظ ملات‌ها، گچ‌کاری‌ها و تزئینات اصلی، الحاقات سیمانی نامناسب را حذف کرد.